پيش گفتار

پيش گفتار
پیش گفتار:
احترام وتعظیم به جنازه مؤمن وفات یافته در واقع تعظیم به ارزشهای دینی وعملی ضروری و مأجور می باشد.
        حضرت امام رضا (ع) می فرماید:
«مَن شَیَّعَ جَنازَة وَلیًّ مِن اَولِیائِنا،خَرَجَ مِن ذُنُوبِهِ کَیَومِ وَلَدَتهُ لا ذَنبَ عَلَیهِ»
«هرکس در تشیع جنازه یکی از دوستداران ما شرکت جوید بسان روزی است که از مادر زاده شده وبدون اینکه هیچ گناهی بر او باشد از گناهانش خارج می گردد»
کار درخلدبرین به عنوان یکی ازمهمترین ومقدس ترین کارها به حساب می آید زیرا که تغسیل وتکفین و تدفین اموات مسلمین و مؤمنین از واجبات بوده ولازم است که با احترام و دقت زیادی این مهم صورت پذیرد واین امر نیز ازعهده هرکسی براحتی برنمی آید.نوع کار درآرامستانها با دیگر سازمانها و ادارات متفاوت است بگونه ایی که می توان آن را در ردیف کارهای سخت و زیان آور تلقی نمود چراکه اثرات منفی برجسم و توان و روان انسان وارد کرده لذا کار دراین سازمان بدلیل ماهیت آن که بیشتر با حالات روحی و روانی افراد مواجه بوده وازآنجائیکه روح و روان انسان چنانچه آسیب ببیند،جسم را تحت شعاع خود قرار میدهد بنابراین هم ازنظر روحی وهم ازنظر جسمی افراد شاغل دراین مجموعه درمعرض آسیب می باشند. دیدن جنازه و مردم عزادار درهر روز ازکارهای روزمره پرسنل بوده و همین امر نیز باعث میشود که ازنظر حالات روحی و روانی افراد تحت تأثیر قرارگیرند بنابراین برهمه ما لازم است که توجه بیشتری را در برخوردهای خود باپرسنل زحمت کش آن داشته باشیم وجایگاه فرهنگی واجتماعی آن را درجامعه تقویت کنیم.
   ازسوی دیگر افرادی که به سازمان مراجعه می نمایند با دیگر ارباب رجوعان سایر ادارات و سازمانها متفاوت بوده زیرا که آنان بواسطه از دست دادن عزیزانشان در حساسترین حالات روحی و روانی قرار دارند لذا برخورد با این عزیزان می بایست بسیار دقیق باشد.
مسئولین سازمان برآنند که بتوانند این مکان را جایگاهی مناسب برای بازماندگان متوفیان قراردهند وبا ایجاد فضاهای مناسب وفضای سبز و آسفالت معابر وخیابانها وبکارگیری امکانات لازم به گونه ایی که مردم عزیز با مشکل خاصی مواجه نگردند واین امرمهم در دستور کار و از اولویتهای سازمان می باشد.
افزایش جمعیت و بالا رفتن میزان مرگ ومیر برحجم فعالیت سازمان آرامستانها افزوده و می طلبدکه امکانات لازم را به تناسب آن فراهم نمود.
اگرچه با وجود پیشرفت و توسعه ایی که درعلم پزشکی وبهداشت حاصل گردیده وپیشگیری از بسیاری مرگ ومیرها شده است ولی دوام وبقای حیات بشر تضمین نگردیده است وهرلحظه دهها انسان به زندگی چندین ساله خود خاتمه می دهند وآیه شریفه که میفرماید:
«کُلُّ مَن عَلَیها فَان وَیَبقی وَجهُ رَبِکَ ذُوالجَلالِ وَالاِکرامَ»
مصداق همین امرمهم می باشد که انسانها بتدریج ناگزیرند به زندگی دنیوی خود خاتمه داده واین دنیای فانی را بسوی سرای باقی وابدی ترک نمایند.
آری روزی که گورستان خلدبرین برای دفن اموات مکان یابی شد هیچکس باور نمی کرد که اینجا به عنوان مکان مقدسی تبدیل شود وپرجمعیت ترین مکان شهر قرارگیرد.
هیچکس باور نداشت که روزی این مکان قریب به 850 کبوتر خونین بال و گلگون کفن که برای اعتلای دین وحفظ میهن به شهادت برسندآرام گیرند.
امروز هرگاه هموطنان و شهروندان خسته و دلگیر از زندگی ماشینی می شوند به این مکان می آیند وآرامش کسب   می کنند،اگر بدیده عمیق دراین مکان پای گذاریم می بینیم که آرامش دراین جا موج می زند و عبرت از زندگی زودگذر دنیا و تأمل در زندگی ابدی وآخرت که سرانجام همه ماست.
در خلدبرین که قدم می زنی آرامش قلب را می توان احساس کرد،به یاد رفتن می افتی،بیاد برجای گذاشتن دلبستگیها و همه زینتهای دنیا می افتی، گویی که انسان دیگری شدی و به زندگی از دریچه ایی دیگر نگاه می کنی،اینجاست که مرگ را حقیقت حیات خود دانسته و ازآن دیگرهراسی نداشته چرا که آن را زندگی دوباره می بینی.
دراین مکان می بینیم که مقام،ثروت،جاه ومنزلت،فقر،تنگدستی و..... همه دریک آیه قرآن خلاصه می شود که:
«اِنَّ اَکرَمَکُم عِندَاللهَ اَتقَاکُم»
و این را آنان که ندیده ها را دیده اند خوب می دانند زیرا که حجاب جسم را کنار زده اند.
دلا بگذر ز دنیا تا ز عقبی عیش جان بینـی           وزان عالم به چشم دل بهشت جاودان بینی
چوازدنیا گذرکردی و در عقبی نظرکردی                بیا گامی فراتر تاکه اسرار نهان بینــــــــی